Kupujesz wino na prezent i czujesz że to loteria? 5 sprawdzonych strategii które zawsze trafiają

Wino na prezent to nie wybór między droższym a tańszym. To decyzja o tym, czy ktoś otworzy je z radością, czy z grzeczności. Nie pytaj, co jest najlepsze. Pytaj, co pasuje do tego, co robisz, i do kogo to wino trafia.

Prezent, który nie trafia w gusta, jest gorszy niż brak prezentu. Gość czuje się niezręcznie. Ty widzisz butelkę na półce przy kolejnej wizycie. Znasz jego preferencje? Lubi słodsze czy wytrawne? Pije tylko czerwone czy czasem sięga po białe? To są trzy pytania, które ratują cię przed wtopą. Wino na urodziny dla kogoś, kto nie przepada za taninami, nie powinno być Barolo. Nawet jeśli to klasyk. Nawet jeśli kosztuje fortunę.

A potem są święta. Wino na święta to oddzielna kategoria. Bo przy wigilijnym stole piją wszyscy. Ci co znają się na winie i ci co otwierają butelkę korkociągiem od święta. Wino upominek który sprawdzi się u każdego wymaga dwóch rzeczy. Uniwersalności i historii do opowiedzenia. Bo jak wręczasz butelkę i dodajesz że to z małej winnicy w Toskanii gdzie winiarz ręcznie zbiera winogrona, to nagle ta butelka ma wartość której nie da się przeliczyć na złotówki.

Więc zanim pójdziesz do sklepu i zaczniesz zgadywać, zatrzymaj się na chwilę. Mam pięć sprawdzonych strategii które działają za każdym razem. Żadna nie opiera się na przypadku. Każda wynika z prób błędów i paru kosztownych lekcji. Gotów sprawdzić która pasuje do twojej sytuacji?

Strategia 1: Bezpieczny wybór dla kogoś kto nie pije wina

Dobra, to klasyczna sytuacja. Idziesz na urodziny szwagierki, kolegi z pracy, albo do rodziców dziewczyny. Wiesz, że wypada dać butelkę. Ale nie masz pojęcia co oni lubią. Albo gorzej: w ogóle nie piją wina. Wtedy zaczyna się panika. Nie ma co ryzykować. Jest jeden typ wina, który działa jak as w rękawie. Słodkie i półsłodkie. Nikt nie powie że to nie jest dobre. Nawet jeśli ktoś normalnie pije colę.

Słodkie i półsłodkie: nie popełnisz błędu

Zacznijmy od podstaw. Słodkie wina mają cukier resztkowy. To znaczy że fermentacja została przerwana zanim drożdże zjadły cały cukier. Efekt? Wino jest przyjemne, owocowe i nie ma tej goryczki, która odrzuca początkujących. wino na prezent dla kogoś kto pije tylko słodkie napoje. Jeśli postawisz na coś wytrawnego, ryzykujesz że odstawi butelkę po jednym łyku. Słodkie wino otworzy i wypije. Proste.

Co konkretnie? Postaw na późny zbiór albo wina z suszonych winogron. Na przykład wino włoskie z Apulii, gdzie robią słodkie Primitivo z późnych zbiorów. Albo niemiecki Riesling Auslese. Rieslingi z Mozeli z późnym zbiorem mają zwykle 8-10% alkoholu i sporą dawkę słodyczy. Idealne na start. (Cena? Około 60-80 zł za butelkę. Sprawdź w naszym sklepie, jest tego trochę.) Jeśli nie wiesz od czego zacząć, weź coś z kategorią wino na prezent pomysł i wybierz słodkie. To bezpieczna inwestycja w dobry nastrój.

Musujące jako uniwersalny prezent

Tu jest jeszcze lepiej. Wino musujące to taki kombajn. Pasuje na święta, urodziny, do tortu, do owoców, a nawet do chipsów. Dla kogoś kto nie pije wina, bąbelki są atrakcyjne same w sobie. To nie jest poważne, ciężkie wino. To zabawa. I to działa nawet na tych, którzy mówią „nie lubię wina". Pytanie tylko: jakie wybrać?

Nie musisz od razu kupować szampana za trzysta złotych. Wino musujące z Włoch, czyli Prosecco, to najbezpieczniejszy wybór. Ma niski poziom alkoholu (około 11%) i smakuje jak gruszka z jabłkiem. Trochę słodyczy, dużo świeżości. W naszym sklepie znajdziesz nawet butelki za 40-50 zł, które wyglądają elegancko i smakują przyzwoicie. A jeśli chcesz zrobić większe wrażenie, weź Cava z Hiszpanii. Jest bardziej wytrawna, ale też ma ten efekt „otwieramy i świętujemy".

Musujące to jedyny typ wina, który działa jak uniwersalny prezent. Nawet jeśli obdarowany nie pije alkoholu, bąbelki robią robotę. To wizualny i smakowy magnes.

Pamiętaj tylko o jednym: jeśli kupujesz wino na urodziny i nie wiesz co lubi solenizant, nie kombinuj. Słodkie lub musujące. To dwa filary, które nigdy nie zawodzą. (Chyba że trafisz na kogoś kto pije tylko whisky. Wtedy masz inny problem.) Ale do zwykłego prezentu, bez fajerwerków, to działa. Ugotuj. Nalej. Zjedz razem. Powtórz.

Strategia 2: Dla kogoś kto wie co lubi

Najgorsze co możesz zrobić to kupić butelkę która stoi niżej na półce niż ta którą twój obdarowany zwykle pije. Serio. Ktoś kto spędza sobotnie wieczory z włoskimi winami z Chianti Classico, od razu wyczuje że dostał podstawowe Chianti z supermarketu. I co? Będzie grzecznie dziękował, a butelka wyląduje do sosu. Ugotuj. Nalej. Zjedz razem. Powtórz, ale najpierw sprawdź co facet ma w swojej piwniczce.

Kiedyś na urodziny szwagra dostałem butelkę wina na prezent które kosztowało jakieś 40 złotych. Szwagier pije na co dzień Barolo. Rozpakowałem, popatrzyłem, odłożyłem na półkę. Stała dwa lata. Żadna recenzja nie zastąpi próby przy własnym stole, ale jeśli wiesz że ktoś pije wina z Burgundii za 80–100 zł, nie kupuj mu wina francuskiego z dolnej półki za 30. To gorsze niż skarpetki. (Sam się na tym przejechałem, więc mówię z doświadczenia.)

Jak podejrzeć preferencje bez pytania wprost

Nie musisz wypytywać. Wystarczy rzucić okiem na jego kuchnię, lodówkę, a najlepiej, na to co stoi na blacie. Butelka po winie w koszu? Zobacz etykietę. Znasz markę, rocznik, region. Wchodzisz do znajomych na kawę, widzisz na półce wina hiszpańskie z Rioja. Bingo. Wracasz do domu i szukasz wina rioja z tego samego producenta, ale o jeden poziom wyżej. Nie kupuj Reservy jeśli pije Crianzę. Kup Gran Reserva. To działa jak podkręcenie głośności o jeden poziom, nie zmieniasz stacji, tylko robisz głośniej.

Jeśli nie masz dostępu do jego kuchni, sprawdź media społecznościowe. Wrzucił zdjęcie kolacji? Zobacz co stoi na stole. Wspomniał o degustacji? Zapamiętaj nazwę winnicy. Jeśli widzisz, że ktoś regularnie kupuje wina kalifornijskie z Zinfandel, nie kombinuj z włoskimi winami, chyba że wiesz, że akurat szuka czegoś nowego. Ale to ryzyko. (Mówię to jako ktoś, kto kiedyś podarował Burgundię facetowi, który pije tylko wina chilijskie, nie polecam.)

Wybór butelki o krok wyżej niż zwykle kupuje

Tu wchodzi prosta zasada: jeśli ktoś pije wino za 40 zł, kup mu za 70. Jeśli pije za 70, daj za 120. Nie musisz skakać do 300, to już inna liga i czasem odstrasza. Ludzie boją się otworzyć butelkę która kosztuje więcej niż ich tygodniowy budżet na wino. (No chyba że to twoja teściowa, wtedy możesz zaryzykować.)

Przykład. Ktoś pije głównie wina musujące, Prosecco, Cava, czasem champagne z marketu. Kup mu wino na prezent w postaci wina musującego z małej winnicy w Szampanii, rocznik 2018, za około 150 zł. Jeśli zwykle wydaje 50–60 zł na butelkę, to będzie dla niego o jeden poziom wyżej niż standard.

Nie pytaj, co jest najlepsze. Pytaj, co pasuje do tego, co robisz, a w tym przypadku do tego, co pije obdarowany. Jeśli ktoś lubi wino na urodziny jako rytuał, nie kombinuj z nowym regionem. Daj mu to samo, tylko lepsze. To działa jak znajomy przepis na rosół, ten sam, ale z lepszej kury. A jeśli chcesz iść w wino na święta i masz wątpliwości, postaw na wino upominek z zestawów upominkowych, tam często jest już dobrana butelka o krok wyżej.

Strategia 3: Na prezent premium (100-300 zł)

Stu złotych nie wydaje się dużo, a trzysta to już poważna granica. Przechodzisz z kategorii "ładnie wygląda" do segmentu, w którym każde wino ma swoją historię. I wieść o niej niesie etykieta. W przedziale premium producenci nie kombinują. Stawiają na sprawdzone szczepy, dojrzałe roczniki i takie opakowanie, że od razu widać: to nie jest butelka do schowania na dno szafy. Burgundia robi wrażenie na każdym, kto choć raz próbował dobrego pinot noir.

Dlatego warto pamiętać jedno: w tej cenie kupujesz nie tylko zawartość. Kupujesz opowieść, którą obdarowany opowie przy stole. I to działa lepiej niż kolejny gadżet kuchenny, który wyląduje w szufladzie.

Wina które robią wrażenie etykietą

Zacznijmy od tego, co widać na pierwszy rzut oka. Etykieta to wizytówka, ale nie daj się zwieść efektownym grafikom. Są wina, które wyglądają jak dzieło sztuki, a smakują jak sok z kartonu. W segmencie premium szukasz czegoś więcej: elegancji, ale nie przesady. Weźmy na przykład wina z Bordeaux. Klasyczna, surowa etykieta z herbem i nazwą posiadłości. Nic więcej. A jednak od razu widać, że to poważna sprawa. Butelka z rocznika 2018 od sprawdzonego producenta (powiedzmy, Château Gloria) wygląda jak zaproszenie na kolację w smokingach. I kosztuje około stu pięćdziesięciu złotych. (Warto sprawdzić aktualne ceny w sklepie, bo roczniki się zmieniają).

Z drugiej strony masz wina włoskie, które potrafią zaskoczyć etykietą pełną kolorów i historii. Na przykład Barolo. Butelka z La Morra, już sama nazwa brzmi jak zaklęcie. Cena w okolicach dwustu złotych. Etykieta skromna, ale czujesz, że to coś wyjątkowego. Albo Amarone della Valpolicella. Butelka, która wygląda jak butelka, ale po otwarciu... no właśnie. Robi wrażenie.

Nie ma co ukrywać: etykieta działa jak pierwsze wrażenie. Ale uwaga, jeśli obdarowany choć trochę zna się na winie, od razu przejrzy blef. Dlatego warto wybierać butelki, które mają coś za etykietą. (I tu wracamy do sedna).

Wina które robią wrażenie smakiem

Tu zaczyna się prawdziwa zabawa. Bo możesz dać butelkę za trzysta złotych, która smakuje jak za pięćdziesiąt. Albo za sto pięćdziesiąt, która smakuje jak za trzysta. Różnicę robi region, rocznik i producent. Weźmy na przykład wina hiszpańskie, a konkretnie Rioja. Gran Reserva z dobrego rocznika (2015, 2016) kosztuje około stu pięćdziesięciu złotych. Smakuje jak dojrzałe, dębowe, złożone wino. Taniny są już wygładzone, a owoc schowany pod warstwą wanilii i tytoniu. (Nie powiem żeby mnie zaskoczyło, ale za każdym razem gdy otwieram takie wino, myślę: "Dlaczego nie kupuję częściej?").

Inny przykład: wina z Burgundii. Pinot noir z Côte de Nuits. Ceny zaczynają się od stu pięćdziesięciu, a kończą na kosmosie. Ale nawet ta tańsza butelka, powiedzmy Bourgogne Rouge od sprawdzonego producenta (np. Domaine de Montille), potrafi zaskoczyć. Aromat truskawek, delikatna struktura, długi finisz. I to wino, które nie krzyczy. Ono szepcze. A to robi wrażenie na każdym, kto próbował już dziesięciu różnych cabernetów.

Wino premium nie musi być drogie, żeby było dobre. Musi być przemyślane. Wybór odpowiedniego rocznika i producenta to połowa sukcesu.

Jeśli szukasz czegoś, co zrobi wrażenie na kimś, kto już dużo próbował, postaw na wina gruzińskie. Saperavi z regionu Kakheti. Cena około stu pięćdziesięciu złotych. Kolor ciemny jak noc, smak intensywny, z nutami wiśni i czarnej porzeczki. I do tego historia: wino leżakowane w glinianych amforach. Albo wina chilijskie, na przykład Carmenere z doliny Maipo. Cena około stu dwudziestu złotych. Aromat papryki i czekolady. Taniny gładkie jak jedwab.

W segmencie premium nie ma miejsca na przypadki. Każda butelka ma swoją historię. I to właśnie ta historia robi największe wrażenie. Bo wino to nie tylko smak. To opowieść, którą opowiadasz przy stole. (A jeśli nie masz pewności, zawsze możesz spytać kogoś, kto się zna. Albo po prostu spróbować samemu. Żadna recenzja nie zastąpi próby przy własnym stole).

Strategia 4: Wino na konkretną okazję

Nie każde wino pasuje do każdej okazji. Ciężkie, mocno dębowe Rioja z długą beczką sprawdzi się przy spokojnej kolacji, ale na radosne świętowanie lepiej wybrać coś lżejszego i bardziej owocowego.

Od tamtej pory dzielę prezenty na kategorie. Nie według ceny czy koloru, ale według tego co się wtedy dzieje. Wesele, urodziny, święta, albo sytuacja kiedy musisz powiedzieć „przepraszam" albo „dziękuję", to cztery różne światy. I każde z nich wymaga innej butelki. Ugotuj. Nalej. Zjedz razem. Powtórz.

Znasz to uczucie, że stoisz przed półką i myślisz „wezmę coś ładnego, na pewno się ucieszy"? To najgorsza strategia. Bo ładne nie znaczy trafione. Dopasowanie do okazji to jedyna rzecz, która sprawia, że wino na prezent przestaje być loterią.

Wesele i rocznica

Wesele to specyficzna bestia. Ludzie piją dużo, szybko i często nie zwracają uwagi na to co leci. Ale to nie znaczy, że możesz dać byle co. Wręcz przeciwnie, butelka ma być łatwa do picia, ale z klasą. Żeby ktoś spojrzał i pomyślał: „o, to ktoś ogarnia".

Moja sprawdzona droga to wina musujące. Nie musi być szampan za tysiąc złotych. Świetnie sprawdza się Prosecco z Valdobbiadene, ma te bąbelki, które każdemu poprawiają humor, a przy tym nie uderza do głowy tak szybko jak ciężkie czerwone. Cava też się sprawdzi. Wino musujące pasuje do wszystkiego, do tańca, do rozmowy, do tortu. (Warte swojej ceny, serio.)

Na rocznicę to już inna para kaloszy. Tu nie chodzi o imprezę, tylko o chwilę. Dla dwojga. Wtedy stawiam na coś z charakterem, ale nie za ciężkiego. Wino z Burgundii, Pinot Noir, delikatne, z subtelną kwasowością, które nie przytłoczy kolacji przy świecach.

To wino nie krzyczy, tylko szepcze. I to jest w nim najpiękniejsze.

Do tego kaczka pieczona z pomarańczami albo grzyby leśne, i masz wieczór, który zapamiętają.

Nie pytaj mnie co jest najlepsze. Pytaj co pasuje do tego co robisz. Na weselu, bąbelki. Na rocznicę, delikatność. Proste.

Urodziny i imieniny

Urodziny to najczęstsza okazja, przy której dostaję pytanie o wino na prezent pomysł. I tu jest haczyk, nie wiesz, co jubilat lubi. Może pije tylko słodkie, może tylko wytrawne, może w ogóle nie pije wina. Dlatego lubię dawać zestawy win, kilka butelek, które pokazują różne oblicza. Ryzyko trafienia jest większe, a jak nie trafisz, to przynajmniej jest z czego wybierać.

Ale jeśli musisz postawić na jedną butelkę, celuj w wino hiszpańskie z Rioja. Czemu? Bo Rioja ma ten uniwersalny balans. Nie jest za ciężkie, nie jest za kwaśne, ma trochę wanilii z beczki, trochę owoców. Pasuje do mięsa, do serów, do samego picia. Muga Reserva kosztuje około 80 zł, ale robi wrażenie jak za dwa razy tyle.

Na imieniny starszej osoby, babci, dziadka, polecam coś słodszego. Porto, Tawny Port albo wino wzmacniane. Nie każdy lubi wytrawne, a słodkie ma tę zaletę, że pije się je wolniej, do deseru albo po prostu do rozmowy. Graham's 10 Year Old Tawny to dobry wybór. Wino na urodziny ma łączyć ludzi, nie dzielić.

Żadna recenzja nie zastąpi próby przy własnym stole. Ale jeśli masz wątpliwości, postaw na coś z Rioja albo Porto. To bezpieczne, ale nie nudne.

Boże Narodzenie i Wielkanoc

Święta to pole minowe. Każdy ma swoje tradycje, swoje potrawy, swoje oczekiwania. I nagle ty masz przyjść z butelką, która ma pasować do dwunastu dań, do barszczu, do karpia, do sałatki jarzynowej i do sernika. Powodzenia. (Serio? Nie ma takiego wina. Ale można się zbliżyć.)

Na Boże Narodzenie stawiam na wina francuskie z Bordeaux. Cabernet Sauvignon i Merlot w blendzie dają strukturę, która znosi tłuste potrawy. Karp smażony? Taniny plus białko. Prosta chemia. Trudna praktyka. Château Beychevelle to wino, które poradzi sobie z każdym daniem. No, może poza makowcem. Do makowca lepsze Riesling z Niemiec, słodki, z kwasowością, która przecina słodycz ciasta.

Wielkanoc to inna bajka. Biała kiełbasa, żurek, jajka, chrzan. Tu potrzebujesz wina z wyższą kwasowością. Wina włoskie z regionu Chianti (czyli Sangiovese), mają tę wiśniową nutę, która fajnie kontruje tłustość żurku. Albo Sauvignon Blanc z Nowej Zelandii, zielony, trawiasty, idealny do jajek i szczypiorku. Villa Maria Sauvignon Blanc z jajkiem faszerowanym działa. (Niezłe, choć wolałbym jednak włoskie do białej kiełbasy.)

Świąteczny zestaw upominkowy to też dobry pomysł. Dwie butelki, jedna czerwona, jedna biała, żebyś nie musiał zgadywać, co będzie na stole. Bordeaux z Rieslingiem to chyba najbezpieczniejszy duet na święta.

Dziękuję i przepraszam

To chyba najtrudniejsze okazje. Bo nie ma tu świętowania. Jest emocja. I wino ma być nośnikiem tej emocji, nie tylko butelką. Kiedy chcesz podziękować komuś za pomoc, nie dajesz byle czego. Dajesz coś, co pokazuje, że wiesz ile to dla ciebie znaczyło.

Do „dziękuję" biorę wino z Burgundii. Chardonnay z Côte de Beaune, ma tę kremowość, która kojarzy się z luksusem, ale nie krzyczy. Albo Pinot Noir z Vosne-Romanée. Drogie? Tak. Ale podziękowanie ma być szczere. W maju 2024 dziękowałem sąsiadowi, który pomógł mi przy remoncie. Dałem mu Domaine de la Romanée-Conti, nie, żartuję, nie stać mnie. Dałem Joseph Drouhin Chardonnay 2020. Kosztowało 120 zł. Powiedział: „Stary, to jest lepsze niż cokolwiek co sam bym kupił". I o to chodzi.

Do „przepraszam", tu jest inaczej. Nie możesz dać czegoś, co wygląda jak łapówka. Musi być skromne, ale przemyślane. Wino musujące, Cava albo Prosecco, bo bąbelki rozładowują napięcie. Albo wino portugalskie, Porto, słodkie, rozgrzewające. Taylor's Late Bottled Vintage otwiera się wieczorem, przy kominku. (Tu się nie spodziewasz, a tymczasem wino zrobiło robotę.)

Żadna recenzja nie zastąpi próby przy własnym stole. Ale w sytuacjach emocjonalnych, stawiaj na jakość, nie na ilość. I pamiętaj: wino na prezent to nie tylko butelka. To komunikat. „Myślę o tobie", „doceniam cię", „przepraszam". Nie zmarnuj go.

Strategia 5: Wino + zestaw

Dobra, to jest mój osobisty faworyt. Nie dlatego że jest najprostszy, tylko że daje największą satysfakcję obdarowanemu. Kupujesz butelkę i dorzucasz coś co sprawia że to wino staje się przeżyciem, a nie tylko zawartością szklanki. Butelka włoskiego wina z Apulii, Primitivo di Manduria, plus dwa kieliszki do czerwonego. Normalnie bym otworzył, nalał i zapomniał. Tymczasem siadasz, nalewasz do porządnego szkła, wąchasz i nagle rozumiesz że całe życie piłeś wino z niewłaściwych naczyń. (niezłe, co?)

Nie powiem żeby każdy zestaw działał tak samo. To zależy od tego co wybierzesz. Ale jeśli trafisz, robisz dwa razy większe wrażenie za podobną cenę. Zestawy upominkowe z winem to najszybciej rosnący segment rynku prezentów alkoholowych w Europie. Coraz częściej widzę że klienci nie kupują jednej butelki, tylko cały pakiet. I słusznie.

Żadna recenzja nie zastąpi próby przy własnym stole. Ale zestaw daje narzędzia do tej próby. I to jest klucz. Nie pytaj mnie co jest najlepsze. Pytaj co pasuje do tego co robisz. Jeśli obdarowany lubi gotować, zestaw wina z notatnikiem do zapisywania notatek degustacyjnych to strzał w dziesiątkę. Jeśli dopiero zaczyna przygodę, korkociąg i kieliszki to must have. Zobaczmy jak to rozłożyć na konkretne przykłady.

Butelka + kieliszki

Tutaj sprawa jest prosta: wybierasz wino i dobierasz do niego odpowiednie szkło. Nie kupujesz byle czego. Do wina z Burgundii, Pinot Noir, potrzebujesz kieliszka z dużą czaszą, żeby aromaty miały gdzie się rozwinąć. Do Bordeaux, czyli Cabernet Sauvignon i Merlot, wyższy i węższy kieliszek, który prowadzi wino prosto na środek języka. Do win musujących, prosecco czy cava, wąski kieliszek typu flute, żeby bąbelki nie uciekały za szybko. (serio, to robi różnicę).

Zestaw, który sam kompletuję: butelka Rioja Reserva, 14% alkoholu, plus dwa kieliszki do czerwonego wina Riedel. Wino kosztuje około 70 zł, kieliszki 120 zł. Obdarowany od razu otwiera, nalewa i czuje różnicę między tanim szkłem a porządnym.

Butelka + korkociąg + notatnik

To zestaw dla kogoś, kto chce się nauczyć, a nie tylko wypić. Korkociąg to narzędzie. Zwykły korkociąg za 5 zł potrafi zepsuć korek i wrzucić okruchy do wina. Lepiej zainwestować w model z podwójną dźwignią, tak zwany „kelnerski”. Kosztuje 30-40 zł i działa bezbłędnie. Do tego notatnik z podziałem na rubryki: data, nazwa wina, region, rocznik, aromaty, smak, ocena. Takie notatniki widziałem w sklepach winiarskich, kosztują 20-30 zł.

Wino bez notatek to jak przepis bez składników. Robisz, ale nie wiesz co wyszło. Dlatego zestaw butelka + korkociąg + notatnik to nie tylko prezent, to narzędzie do edukacji. Osoba która dostaje taki zestaw, po trzech miesiącach ma zapisane 10-15 win i wie co lubi. A to najważniejsze. Taniny + białko. Prosta chemia. Trudna praktyka.

Konkretny przykład: butelka wina hiszpańskiego, Ribera del Duero, Tempranillo, plus korkociąg kelnerski i notatnik. Całość za około 100-120 zł. Obdarowany dostaje nie tylko wino, ale też narzędzia do zrozumienia go. I to jest prezent który się nie kończy po wypiciu butelki. Zaczyna się nowa przygoda. Zestawy edukacyjne z winem to jeden z trendów roku. I to nie jest chwilowa moda. To powrót do korzeni. Wino ma być doświadczeniem, a nie tylko napojem.

Zdjęcie: The OurWhisky Foundation 🥃 / Pexels